روش های نمره دهی در کشورهای مختلف دنیا

چندسالی می شود که سیستم نمره دهی در ایران تغییر کرده است و تلاش می شود تا نمره دهی و ارزشیای به صورت کیفی باشد. خصوصا در مقطع دبستان تلاش های زیادی صورت گرفته تا روند ارزشیابی دانش آموزان، از حالت کمی و نمره گرایی صرف خود خارج شود. البته میزان موفقیت این مسئله و نتایج آن بر دانش آموزان و فرآیند تدریس، مبحثی جدا است که نیاز به بررسی ویژه دارد.
جدا از این مسئله، سیستم ارزشیابی در ایران عمدتا کمی است و تاکید زیادی بر نتایج امتحانات می شود؛ امتحاناتی که اغلب اطلاعات حفظی دانش آموزان را می سنجند. با توجه به این نکته، قصد داریم در این مقاله به بررسی سیستم نمره دهی سایر کشورها بپردازیم و سیستم های ارزشیابی سایر کشورهارا با یکدیگر مقایسه کنیم.

 نمره دهی در کشورهای گوناگون چگونه است؟

 

شیوه نمره دهی در کشورهای مختلف

ژاپن:

سیسنم آموزشی ژاپن یکی از موفق ترین سیستم های آموزشی دنیا است. در این کشور، امتحان نهایی وجود ندارد و عملکرد دانش آموزان باتوجه به ارزشیابی های داخل کلاس و فعالیت هایشان، محاسبه می شود. در این کشور، رفتن به پایه بعدی (تا کلاس نهم که آموزش آن اجباری است) قطعی است و در واقع تمامی دانش آموزان ان را می گذرانند. در سنین ۱۵ و ۱۸ سالگی از دانش اموزان ژاپنی آزمون گرفته می شود که باتوجه به نتایج حاصل از آن، دانش آموزان به مقطع دوره دوم دبیرستان و آموزش عالی راه می یابند.

 

 

سوئد:

در مدارس سوئد، مفاهیم قبولی یا مردودی چندان رواج ندارد؛ زیرا به جز تعداد بسیار اندکی از دانش آموزان که نمی توانند به دلایل خاصی به پایه بالاتر بروند، بقیه به پایه های بالاتر راه پیدا می کنند. در مدرسه های سوئد، امتحان نهایی وجود ندارد و دانش آموزان سالی دو مرتبه( اواخر پاییز و بهار ) نمره دریافت می کنند که این نمرات، بین ۱ تا ۵ است.

 

آلمان:

شیوه ارزشیابی در آلمان با برگزاری امتحانات کتبی و شفاهی انجام می شود. علاوه براین معلمان، دانش آموزان خودرا با توجه به میزان مشارکت در کلاس و انجام فعالیت های گوناگون کلاسی می سنجند.  نتیجه عملکرد دانش آموزان، در قالب گزارش های کتبی و یا نمره دهی به صورت مقیاس شش نمره ای به اطلاع خانواده‌ها، می‌رسد.

 

اسپانیا:

سیستم جدید آموزشی اسپانیا، شیوه ارزشیابی را در دوره پیش از دبستان به صورت مستمر انجام می دهد. ارتقاء در این سیستم، به شکل اتوماتیک است و در دوره های دبستان و متوسطه، با روش هایی مانند مشاهده منظم، بررسی و تحلیل تکالیف دانش آموزان و نتایج آزمون های کتبی و شفاهی نمره ارزشیابی انجام می شود. باتوجه به نتایج این بررسی ها، اگر دانش اموزی به سطح مطلوبی در پایه نرسیده باشد، باید دوباره پایه را بگذراند. تکرار یک پایه، در هر دوره فقط یک مرتبه امکان دارد و در کل ده سال آموزش اجباری دانش آموزان، نهایتا دومرتبه انجام می شود.

 

روسیه:

در روسیه، برای نمره دهی به دانش آموزان از اعداد ۱ تا ۵ استفاده می شود. ۵ بیشترین نمره و ۱ کمترین نمره است و نمره قبولی دانش آموزان، بالاتر از ۳ می باشد. البته اگر یکی از دانش آموزان در یک یا دو درس خود نمره ۲ کسب کند، می تواند به پایه بالاتر برود. اما چنانچه در سال پایانی مدرسه، نمره ی ۲ یا پایینتر بگیرد، به او گواهی پایان تحصیل اهدا می شود اما اجازه ورود به بعضی رشته های خاص در آموزش عالی را نخواهد داشت.

 

فرانسه:

در این کشور، در ۱۵ سالگی و پایان مقطع دوم دبیرستان در ۱۸ سالگی، آزمونی کشوری از گرفته می شود و گواهی پایان دوره به دانش آموزان اهدا می شود. البته در ۸ و ۱۱ سالگی نیز،  از بعضی از دروس، آزمون هماهنگ کشوری گرفته می شود که  از نتایج آن استفاده می شود اما باعث تکرار یک پایه یا ارتقاء به پایه دیگر نمی شود.

 

 

 

 

 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.